Budowa komórki wewnątrz
standardzie ATM
Struktura komórki wewnątrz
standardzie ATM na rzecz
styku UNI oraz NNI przedstawione zostały na rysunku obok.
Struktura komórki ATM na rzecz
styku UNI także
NNI
Poniżej została przedstawiona skład poszczególnych pól nagłówka:
- GFC (ang. Generic Flow Control) - niwa zawierające 4 bity, występujące ledwie w środku styku UNI. Służy do zarządzania przepływem pakietów między elementami sieci użytkownika. W przypadku jak proces
GFC nie jest wykorzystywana, ziemia orna nadpisywane jest czteroma zerami.
- VPI (ang. Virtual Path Identifier) - stopień pola zależna jest od czasu styku (w UNI - 8 bitów, wewnątrz
NNI - 12 bitów). Pole identyfikuje nawiązane złącze
ze ścieżką wirtualną w środku łączu fizycznym.
- VCI (ang. Virtual Channel Identifier) - niwa zawierające 16 bitów, identyfikujące rura
wirtualny wewnątrz
ścieżce wirtualnej. Możliwość utworzenia do 65536 kanałów wirtualnych wewnątrz
każdej ścieżce.
- PT (ang. Payload Type) - 3 bitowe grunt okteślające wersja
komórki ATM.
- CLP (ang. Cell Loss Priority) - ziemia orna zawierające 1 bit, określające prorytet pakietu. Jeśli CLP=1 wiązka
przypadkiem znajdować się
utracony do wnętrza sytuacji natłoku. CLP=0 podnosi wybór
komórki względem utraty jakkolwiek nie gwarantuje niezawodnego dostarczenia do miejsca przeznaczenia.
- HEC (ang. Header Error Control) - ośmiobitowe rola protekcji przedtem błędami transmisji. Dzięki niemu chroniona jest kompozycja całego nagłówka przez wykrywanie błędów plus korygowanie pojedyńczych błędów.
Pole użytkownika to ziemia uprawna
przeznaczone na informacje użytkownika o długości 48 bajtów. Wielkość pola przeznaczonego wewnątrz
rzeczywistości na przesyłanie informacji własciwej użytkownika zależy od chwili zastosowanej wersji warstwy AAL.